Goed bestuur, Jesaja

bijbel_kompas_licht

Zomaar een overweging

Ver voordat democratisch bestuur in en ‘koningen’ uit de mode raakten schijnt er een man geleefd te hebben met de naam Jesaja, onderstaande overweging over rechtvaardig bestuur is van hem:

Jesaja 32; een rechtvaardig bestuur

Als de koning rechtvaardig regeert, en de bestuurders naar recht besturen, is ieder van hen een beschutting tegen de wind, een schuilplaats tegen de stortregen, een waterloop in een dorre streek, de schaduw van een zware rots in een uitgedroogd land. De ogen der zienden zijn dan niet langer dichtgestreken, de oren der horenden zijn weer gespitst.

De mensen zullen verstandig zijn

Onbezonnen geesten komen tot inzicht en krijgen begrip, en de tong van stotteraars spreekt vloeiend en klaar. Een dwaas wordt niet meer edelachtbaar genoemd en een bedrieger heet niet langer aanzienlijk. Want een dwaas vertelt maar dwaasheid en zijn hart zint op kwaad; snode daden begaat hij en predikt afval van Jahwe. Hongerigen geeft hij niets te eten en dorstigen weigert hij een dronk. De middelen van de bedrieger zijn bedrieglijk, hij broedt op plannen, om de armen door leugens om te brengen wanneer de behoeftige opkomt voor zijn recht. Maar de edele mens maakt edele plannen en streeft naar edele dingen.

Naar mijn idee stipt Jesaja hier een actuele kwestie aan namelijk of allen waarover onze huidige bestuurders regeren beschutting vinden tegen de (natuur) krachten waarop zij geen invloed hebben?

Bieden onze bestuurders beschutting?  

Als onze minister van buitenlandse zaken, Stef Blok, tijdens een besloten bijeenkomst onze samenleving failliet verklaart. Of als de fractieleider van regeringspartij Klaas Dijkhof overtredingen en criminaliteit door mensen uit probleemwijken dubbel wil bestraffen en de minister van rechtsbescherming Sander Dekker die bescherming volledig uitholt. Dan beschrijft deze ouwe knar precies waar het in onze samenleving aan mankeert als goed bestuur ontbreekt.

Dulce et decorum est

Het beeld van de Neflix serie 3%, dringt zich op waar een kleine elite bestaat bij de gratie van 97% gemarginaliseerden. Ook onze 3% lijkt vooral goed voor zichzelf te zorgen, is Sinterklaas binnen de eigen gelederen en schraalhans voor het volk. Waarom dan de verwondering als behoeftigen opkomend voor hun recht uitkomen bij geesten die glorie beloven terwijl ze zoals Wilfred Owen ooit verzuchtte: Mijn vriend, nooit verkocht u, trots en manifest, Aan jongens die dorsten naar wat vergeefse glorie Uw Oude Leugen: Dulce et decorum est Pro patria mori (’t is goed en zoet te sterven voor het vaderland). De vraag dringt zich op wie nog vijanden nodig heeft als de zoveel besproken tweedeling een logisch gevolg lijkt van bestuurders die weigeren  bescherming te bieden.

Edelachtbare

Jesaja sluit dit vers af met de edele mens, -plannen en -dingen, maar wie en wat is dat in een wereld en samenleving die steeds sneller gaat, waar alles van waarde weerloos lijkt. Het antwoord zal voor iedereen anders zijn, toch denk ik dat het voor iedereen uiteindelijk op hetzelfde neerkomt. Namelijk dat het edele en achtbare dat is waarin iedereen thuis komt en beschutting vind. Waar men kan horen en gehoord worden, zien en gezien worden. Niet social media wise, waar je zonder 500 likes een mislukking bent zoals de filosoof Herman den Dijn stelt in het gelijknamige artikel, maar echt (ge)zien en echt (ge)hoord met al onze makkes en bijzonderheden we samen thuis kunnen zijn in dit land.

1 oktober 2018, Roelien Benjamins

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s